دلبر

(( آه ! ولی من برای هیچ همسر یا فرزندی به کار حرام دست نمی بازیدم .

برای چه ؟  اگر همسرم را از دست می دادم ، می توانستم همسر دیگری اختیار کنم و از او فرزندان دیگری داشته باشم ؛ ولی اگر پدر و مادرم را از دست میدادم ، از کجا می توانستم برادر دیگری پیدا کنم ؟ ))    

از دست دادن یک همسر ، پایان راه نیست . همسران حتی در یونان باستان هم موقت هستند؛ از دست دادن آنها بدون شک دردناک ،ولی با این همه قابل علاج است . بر عکس ، از دست دادن  والدین ، برگشت ناپذیر است.

آیا همین امر کافی است تا تکلیف در قبال خانواده مهمتر از دین به همسر باشد ؟

شاید اگربه دلیل دیگری نبود،چنین محاسبه سنجیده ای کافی نمی بود.

                                                                   (( آنتيگونه ))